Obecnie na obszarze Łodzi płynie 18 rzek i kilkanaście bezimiennych cieków wodnych. Największymi rzekami są: Ner, Bzura, Łódka, Jasień, Sokołówka, Olechówka, dwie pierwsze zostały już omówione, pozostałe cztery zostaną opisane poniżej. Pozostałymi rzekami są: Aniołówka, Augustówka, Bałutka, Brzoza, Dobrzynka, Gadka, Jasieniec, Karolewka, Łagiewniczanka, Miazga, Wrząca, Zimna Woda.

ŁÓDŹ I JEJ RZEKI

Materiał z  http://www.rzeki.edu.pl/spis-tresci/lodz-i-jej-rzeki/ 
Zdjęcie: Joanna Łabeńska

29 lipca 1423 roku w Przedborzu król Władysław Jagiełło nadał Łodzi prawa miejskie. Miasto rozłożyło się na niewielkim wzniesieniu, tzw. „górkach plebańskich” na terenie obecnego Placu Kościelnego. Południową część ówczesnego miasta opływała rzeka Ostroga – obecnie Łódka. Przez setki lat miasto wiodło cichy, monotonny żywot z dala od wydarzeń, które mogłyby zapisać je na kartach historii. Istotnym faktem, który wpłynął na przyszłość Łodzi, był drugi rozbiór Polski w 1793 roku. Łódź znalazła się pod zaborem pruskim. W kilka lat później nastąpiła sekularyzacja dóbr kościelnych, wyżej wspomniane tereny stały się własnością rządową.

Przebiegający przez Łódź dział wodny I rzędu we wschodniej części miasta biegnie południkowo, w części północnej równoleżnikowo. Przebieg działu wodnego związany jest z terenem wyniesionym. Najwyższe wzniesienie na obszarze Łodzi znajduje się na Stokach i osiąga 276 m n.p.m. Jest to strefa krawędziowa Wzniesień Łódzkich. Okolice Stoków to węzeł hydrologiczny. Wypływają stąd liczne strumienie. Ze Stoków teren obniża się dość gwałtownie na południowy zachód, by w dolinie Neru osiągnąć wysokość ok. 170 m n.p.m. Nachylenie terenu przekracza tutaj 8‰, co daje dużą prędkość wodzie niesionej przez rzeki.

Te liczne rzeczki i strumienie były opisywane przez Stanisława Staszica w 1825 roku. „Łódź – małe drewniane miasteczko rządowe, od dwóch lat na fabryki rozmaite przeznaczone. Położenie miasta tego jest szczególniejsze z wielu względów: znajduje się z całą swoją rozległą okolicą pod obszernym i wyniosłym wzgórzem, z którego niezliczone trzyszczą źródła…”. Jak wynika z opisu, tereny rządowe, a przede wszystkim liczne strumienie, były przyczyną rozwoju Łodzi. Dziś do słów Staszica możemy podchodzić z rezerwą, bo gdzież są te liczne źródła? Te wartko płynące rzeki?

Rozwój przemysłu włókienniczego, który zużywał ogromne ilości wody, oraz wzrost liczby mieszkańców do 800 tysięcy musiał odbić się na poziomie wód gruntowych i wód głębinowych. Ich poziom obniżył się, wyschły liczne źródła zasilające rzeki. Aż do lat 50-tych XX wieku Łódź czerpała wodę ze studni głębinowych. Rzeki, które początkowo dostarczały wody pitnej mieszkańcom oraz energii dla fabryk, już w połowie XIX wieku stały się odbiorcami ścieków przemysłowych i komunalnych. Było to przyczyną specyficznego zapachu unoszącego się w pobliżu tychże „rzek”. Już druga połowa XIX wieku to czas, kiedy rzeki „zeszły pod ziemię”, płynąc pod powierzchnią terenu, w kanałach. Rzeki naszego miasta to idealny przykład negatywnego wpływu człowieka na środowisko.

Obecnie na obszarze Łodzi płynie 18 rzek i kilkanaście bezimiennych cieków wodnych. Największymi rzekami są: Ner, Bzura, Łódka, Jasień, Sokołówka, Olechówka. Pozostałymi rzekami są: Aniołówka, Augustówka, Bałutka, Brzoza, Dobrzynka, Gadka, Jasieniec, Karolewka, Łagiewniczanka, Miazga, Wrząca, Zimna Woda.

Tagi: Ner, Bzura, Łódka, Jasień, Sokołówka, Olechówka, Aniołówka, Augustówka, Bałutka, Brzoza, Dobrzynka, Gadka, Jasieniec, Karolewka, Łagiewniczanka, Miazga, Wrząca, Zimna Woda, parki w Łodzi i okolicach, pomniki przyrody, jaskinie, fauna, flora, przyroda w Łodzi, co warto zwiedzić w Łodzi, atrakcje Łodzi